9. Matinéea: Sibel

Jean Françaixen Klarinete, biola eta pianorako trioa konpositore frantsesaren obra goiztiarra da, 1932an idatzia, Frantzia gerren arteko garaiaren irakinaldi kulturalean murgilduta zegoenean. Obra hau Françaixen estilo neoklasikoaren adibide ezin hobea da, bere argitasun, dotorezia eta birtuosismoagatik bereizten dena, Stravinski eta Ravel bezalako konpositoreen eraginez. Bitxiena da Françaixek 20 urterekin konposatu zuela obra hau, eta horrek erakusten du bere talentu goiztiarra, baita teknika musikala aski menderatzen zuela ere. Trioa instrumentuen konbinazio paregabea da, soinu fresko eta delikatua sortzen duena, hiru instrumentuen arteko etengabeko elkarrizketarekin, garaiko musika areto bateko giroa gogora ekarriz.

Françaixek trioa konposatu zuenetik 60 urte baino gehiago igaro zirenean, Krzysztof Pendereckik bere Klarinete eta hari-hirukoterako kuartetoa idatzi zuen, poloniar konpositorearen heldutasuna eta esperientzia islatzen dituen obra. Ordurako Pendereckik musika serialarekin eta ausazkotasunarekin esperimentuak eginak zituen, eta Threnody to the Victims of Hiroshima bezalako maisulanak konposatuak zituen. Klarinete eta harirako kuartetoa bere estilo helduenaren adibide bat da, tradizio klasikoa eta musika garaikidearen elementuak uztartzen dituena. Obra klarinetearen eta harien arteko elkarrizketa bizi eta hunkigarria da, eta soinu eta emozio konplexuen mundura garamatza.