5. Matinéea: Minerva Laukotea

Fanny Mendelssohnek 1834an idatzi zuen Hari-kuartetoa emakume batek konposatutako lehen kuartetoetako bat da, eta konpositorearen beraren amaitu gabeko pianorako sonata batean oinarritzen da. Obra bikain eta rapsodiko hau Adagio ma non troppo luze eta ilun batekin irekitzen da, eta Allegretto oso jostalari batek jarraitzen dio. Bi mugimendu horiek sonata horren hasierako mugimenduen bertsio birlanduak dira. Ondoren, Romanzean, konpositoreak Erromantizismo alemaniarreko mundu oniriko bat eraikitzen du originaltasun harmoniko harrigarridun musika batean. Argi pixka bat nabari da kuartetoa ixten duen Allegro moto vivacean.

Felix Mendelssohnen 2. Hari-kuartetoa, bestalde, Beethovenen kuartetoen idazkeraren omenalditzat har daiteke. Alemaniar ospetsua 1827ko martxoan hil zen, eta Mendelssohnek hilabete batzuk geroago idatzi zuen lan hau. Bertan ‘Beethoven une’ batzuk entzuten dira, ia aipu bezala uler daitezkeenak eta, hala ere, Mendelssohnen estiloaren eta ikuspegi sortzaile orijinalaren erakusgarri dira. Baina konexiorik interesgarriena Mendelssohnek lehenago idatzi zuen abesti batekin ezartzen dena da: Frage (Galdera). Abesti hau kuartetoan zuzenean aipatzen da, hasieran eta amaieran. Irekieran, ‘Ist es wahr?’ (‘egia al da?’) galderaren hiru silabak aipatzen dira. Galdera honi darizkion nerabezaroko itxaropenak eta ziurgabetasunak obra osoa bultzatzen dute tentsio dramatikoarekin, eta bukaeran bakarrik entzuten dugu galderaren erantzun gisa aurkezten den musika: ‘Sentitzen dudana berak bakarrik atzematen du, nirekin sentitzen duena eta beti leial zaidana…’.