Euskadiko Orkestra distiratsu aritu zen Istanbulen
Atzo Orkestrak Istanbulen emandako kontzertua arrakastatsua izan zen, ez bakarrik publikoak harrera bikaina egin zuelako, baizik eta Orkestrako musikariek hainbat zailtasunen aurrean emanaldi sendoa eskaini zutelako. Instrumentuen bidalketan zenbait atzerapen pilatu ostean, musikariek programaren lehen zatia eurenak ez ziren instrumentuekin jo behar izan zuten, eta bigarrenean berreskuratu zituzten eurenak.
Nazioarteko bira guztiek beren ezaugarri propioak dituzte, eta Istanbulerako irteera hau ez zegoen haietatik salbuetsita. A priori, Bosforoaren ertzean, Europa eta Asia arteko mugan, dagoen turkiar hirian, munduko orkestra handiak barne hartzen dituen musika zirkuitu berri batean sartzeko interesa zuen Euskadiko Orkestrak. Atzo Orkestrak eszenatoki paregabe batean aparteko kontzertu bati aurre egin behar izan zion, bai aurre egin ere, ezohiko eta aparteko baldintzekin. Eta, horren guztiaren aurrean, arrazoi askorengatik distiraz agertu zen Orkestra.
Lehenik eta behin, hainbatetan esan izan dugu euskal formazioa une musikal bikainean dagoela, eta errepertorio unibertsaleko obra handiekin nazioartean aurkeztu ahal izateko moduan dagoela. Anton Brucknerren Bederatzigarren Sinfonia musikagile austriarraren maisulanetako bat da, konplexua eta zorrotza, Hans Graf buru izanik orkestrako musikari guztiek maisutasunez eta segurtasunez defendatu zutena. Kontzertuaren benetako ardatz nagusia izan zen obra hau, eta haren interpretazioak interes handia sustatu zuen. Izan ere, Cem Mansurrek, Cemal Resit Rey Konser Salonu aretoko zuzendariak, kontzertuaren aurretik hitzaldi bat eskaini baitzuen programazioan konpositore austriarraren obra handia interpretatzeko Bask Ulusal Orkestrasi (Istanbulen Euskadiko Orkestrari hala deitu zioten) bezalako orkestra europar bat izateak daukan interesari buruz. Brucknerren aurretik, lehen zatian Max Bruchen Biolin eta orkestrarako 1. kontzertua izan zen protagonista. Alena Baevaren bakarlari gisa egindako parte-hartzea indartsua eta distiratsua izan zen, eta hasieratik ikusi zen publikoak, aretoa betetzen zuenak, oso harrera ona egingo zuela gau osoan zehar. Bakarlariaren eskutik iritsi zen lehen errepikapena. Paganiniren 1. Kapritxoa eskaini zuen txalo artean. Brucknerren obra bikainaren ondoren, kontzertu berezi honen bigarren zatia osatuz, gaualdia txalo-zaparrada handi batekin itxi zen, eta publikoaren aldetik bikain hartutakoa, Guridiren "Amorosa", Bosforoaren ertzean lehendabizikoz entzun zena.
Bigarrenik, kontzertua salbuespenezko baldintza batzuetan egin behar izan zen, zeren, instrumentuak kontzertu-aretora iristea atzeratu egin baitzen eta, ondorioz, zailtasun ugariri aurre egin behar izan zien Orkestrak. Musikariak eta Orkestraren administrazio-taldeko langile batzuk Istanbulera joan ziren igandean arazorik gabe, ez ordea instrumentuak; izan ere, asteburuan Madriletik bidaltzeko prest zegoen 1.000 kiloko kargak atzerapen ugari izan zituen eta astelehenera arte ez zen ontziratu. Garaiz helmugara iristearen kezka logikoak ahaleginak bikoiztera behartu zituen langileak, eta kontzertua egiteko norberarenak ordezkatu zitzaketen tresnak bilatu behar izan zituzten. Istanbulgo Orkestra Sinfonikoaren eta hiriko beste orkestra baten eskuzabaltasun- eta lankidetza-ariketa handi batean, lehen zatiaren —Bruchen Kontzertuaren— interpretazioa bermatzeko behar adina tresna biltzea lortu zen, eta bigarren zatirako programatutakoa baino orkestra-formazio txikiagoko beste obra baten interpretazioa prestatzea ere erabaki zen. Instrumentu propioak kontzertua hasi eta gero iritsi ziren antzokira, eta musikariek une horietan eskatzen den arintasuna eta maisutasuna izan zuten obra baten interpretazioari ekin ahal izateko, Brucknerren Bederatzigarren sinfoniari, alegia, proba akustikoan haiekin entseatzeko aukerarik izan gabe. Hiriko musikarien erantzun apartak bakarrik ahalbidetu zuen Euskadiko Orkestrak bere programa betetzea, lehen zatia instrumentu turkiarrekin eta bigarrena instrumentu propioekin. Istanbul hiria, bi kontinenteren arteko zubia, metafora perfektua izan zen, musikaren bidez, denbora luzez bizkarra eman dioten kulturen eta zibilizazioen arteko lotunea.
Hirugarrenik, kontzertua aparta izateak ikusleen sentimenduarekin eta begirada europeista garatzeko irrikarekin ere badu zerikusia. Oriol Roch Orkestrako zuzendari nagusiak azpimarratu duenez, "Orkestra mendebalderantz begira zegoen kontzertu batean, Europako lehen mailako orkestrak programatu nahi dituen gizarte turkiar baten irrikan, bere burua irudikatuko duen ispilu batean begiratzea izan da helburua. Eta sentsazio horrek askotariko publikoarekin, gazteekin, ezberdintasun kultural askorekin eta grina handiarekin, ikasgai bat eman digu guztioi”.
Ordezkaritza instituzional zabala
Arrakastaren beste adibide bat izan zen kontzertuan erakunde eta enpresa ordezkaritza nabarmen bat egon zela, besteak beste, Espainiako Kontsul Nagusia Istanbulen, Alvaro de la Riva Guzman donostiarra; Gonzalo Manglano Istanbulgo Cervantes Institutuko zuzendaria; Carmen Uriarte Turkiako Ohorezko Kontsula Bilbon; Javier Bernal BBVAko ordezkaria; Banco Sabadellen ordezkari Vicente Balbín; Caixabanken ordezkari Marta García; EFEk Istanbulen duen berriemailea, Ilya Topper; La Vanguardiak Istanbulen duen berriemailea, Jordi Joan; eta El Paisek Istanbulen duen berriemailea, Andrés Mourenza.
Kontzertuak eta Sarrerak Azaroa
