12. Matinéea: Ensemble Éclatant (Data berria)

Oharra: Matinée honen data aldatu egin da. Martxoaren 22an izango da, martxoaren 1ean izan ordez.

Franz Schuberten Arpeggione eta pianorako sonata izaera melodikoagatik eta emozio liriko eta birtuosistikoen fusioagatik nabarmentzen da. Sonata hau 1824an konposatu zuen instrumentu berezi batentzat, arpeggione, gitarraren eta biolinaren ezaugarriak konbinatzen zituena. Instrumentu hori berehala desagertu bazen ere, sonatak bizirik iraun du, eta beste instrumentu batzuetarako transkribatu zen, biolontxelorako edo biolarako, esaterako. Obra konplexutasun teknikoagatik eta sakontasun emozionalagatik bereizten da, bereziki bigarren mugimenduan. Sonatak Schuberten estilo erromantikoa islatzen du, adierazkortasunez eta sentiberatasunez betea, baita ganbera-musikan izan duen eragin aparta ere.

Bestalde, Maurice Ravelen 1917ko Le Tombeau de Couperin lanak Frantziako Barrokoko konpositore handiei omenaldia egiten die, bereziki François Couperini. Lehen Mundu Gerran konposatua eta jatorrian pianorako egina, piezak izaera gogoetatsu eta nostalgikoa du, eta dantza barrokoen estiloa gogorarazten duten mugimendu multzo gisa egituratzen da. Ravelek berak orkestratutako bertsioak distira teknikoa eta orkestrazioaren erabilera sotila erakusten ditu, eta testura delikatu eta sofistikatuak sortzen ditu. ‘Tombeau’ generoa musika barrokoari eta gerran eroritako lagunen oroimenari egindako omenaldia da, eta iragana eta XX. mendeko modernitatea uztartzen ditu maisuki. Jocelyn Morlocken harpa, flauta eta biola hirukoterako moldaketak jatorrizko mugimendu guztiak mantentzen ditu.