4. Matinéea: Arima Boskotea

Matinée honetan aurkezten ditugun bi kintetoak helduaroko lanak dira, bi kasuetan egilea hil baino urte gutxi batzuk lehenago konposatuak.

Gogoratu beharrik ez dago Mozart estilo klasikoaren ordezkari handia izan zela, kontzertuaren, sinfoniaren, sonataren eta operaren formak perfekziora eraman zituena. 4. Kintetoa osatzeko aukeratutako sol minor tonalitateak krisi existentzialaren kolorea du, eta konpositorearentzat ezkutuko mina adierazten du. Mozartek bere 25. eta 40. sinfonietarako ere erabili zuen, baita kinteto honen urte berean (1787) sortu zuen Don Giovanni operako pasarte giltzarrietarako ere, bere aitaren heriotzan inspiratutakoa. Mozartek beti izan zuen hari-boskotearen aldeko joera berezia, batez ere biola-bikotearekin osatutako boskoteen aldekoa, asko gustatzen baitzitzaion instrumentu hau eta berak ere jotzen baitzuen. Bi biola hauek betiereko biolin-bikotearen ispilu bezala ikus daitezke, euren sonoritate bero eta grabea ganbera-musika formazioari eskainiz.

Mendelssohn, estilo zehatz baten aitzindaria izan ez zen arren, XIX. mendeko konpositorerik garrantzitsuenetakotzat hartzen da. Bankari baten semea eta intelektualez inguratua, heziketa osoa eta bizitza oparoa izan zituen. Bere 2. Kintetoko si bemol maior tonalitatea arazorik gabeko gizon baten pozarekin lotu daiteke. Aipatzekoa da kanturako zuen joera, aro klasikotik heredatua, lehen biolinaren zatiko lerro melodikoan ikusten dena. Nabarmentzekoak, baita ere, hirugarren mugimenduko ostinatoa (nahiko beethoveniarra batzuetan, bere motibo erritmikoak protagonismoa kentzen dio temari) eta kontrapuntuaren erabilera azken fugatoan.