8. Matinéea: Diálogos armónicos

XIX. eta XX. mendeetan zehar, konpositore ugarik pianoa eta haizezko instrumentuei eskainitako ganbera-musikako piezak idatzi zituzten. Pianoa eta haize-laukote edo -boskotearena, zalantzarik gabe, orkestrazio-modu osoenetako bat da, koloretan aberatsenetakoa eta soinu-unibertso aldi berean fin eta indartsua eskaintzen duena.

Programa honetan aurkeztutako hiru piezak beren konpositoreen heldutasun artistiko handienekoak dira. Beethoven, Roussel eta Poulenc-ek, bakoitzak bere estiloarekin, instrumentu bakoitza bere erregistro onuragarrienean tratatzen dute, bere tinbre, gaitasun eta birtuosismo onenarekin.

Miramongo Matinéea hasteko Ludwig van Beethovenen Piano eta haize-kintetoa Op.16 izango dugu, 1797an sortua, konpositorea bera pianoan zela. Beethovenek 26 urte zituen eta ordurako trioak eta sonatak argitaratuak zituen pianoan, baina artean teklatuaren bidez inprobisatzeko eta birtuosismoa erakusteko zuen gaitasunagatik zen gehienbat ezaguna. Obra honek aukera eman zion konpositore eta interprete gisa zuen talentua erakusteko.

Ondoren, Albert Rousselen 1906ko Divertimentoa etorriko da, Harry Halbreichek horrela izendatu zuena: “konpositorearen jatorrizko lehen maisulana, bere berdetasun zoragarriarekin eta erritmo liluragarriekin”.

Matinéea Francis Poulenc-en Sextetoarekin iritsiko da amaierara. Obra horren lehen bertsioa 1931 eta 1932 bitartean konposatu zuen, eta bigarrena 1939an. Henri Hell biografoak honako hau adierazi zuen lan honi buruz: “zati instrumental bakoitza modu harrigarrian eraikita dago doitasunik handienean eta kalitate bikaineko konposizio bat sortzen du”.