AGUR BIKOITZA TONHALLEN
Bira itxi dugu dugu jada, etxera bidean hegan goaz eta oso pozik gainera, gauzak ongi egin izanaren sentsazioarekin. Bart Düsseldorf-eko Tonhalle aretoa agurtu genuen, entzulegoaren txalo-zaparrada baten artean. Agurra bikoitza izan zen: batetik, kontzertu gogoangarriak utzi dizkigun areto miragarriari agur eta, bestetik, erretiroa hartu izanagatik Andrzej Bak lankideari agurra. Azken agur hau aretoan bildu ginen guztiekin partekatzeko, Andrés Orozco-Estrada maisuak Bak-i Guridiren Amorosa eskaini zion, Orkestraren biolontxelo bakarlari gisa eskainitako azken kontzertuan.
Tonhalle aretoan aurretik bizi izandakoaz aritu gara jada biraren inguruko kronikatan; oso areto berezia da eta bertan gertatutako orok izarrak ukitzen ditu. Andrzej Baken agurrari dagokionez, berriz, zera esan dezakegu, aurretik beste agur ugari bizi izan badugu ere behar bada aretoak berak guztiari eransten dion intentsitatearen ondorioz, agur hau bereziki irekia, partekatua eta emoziozkoa izan zen. Zihur Bakek ere izarrak ukitu zituela!
Alemanian barrena buruturiko zazpigarren birari akabera emateko, hasiera batean esandakoari heltzen diogu, orkestren arteko elkartrukeen erabateko onuragarritasunari, alegia, baina orain gure zuzendari Andrés Orozco-Estradaren eta orkestrako musikarien hitzak gehitzen dizkiogu horri: guztiak oso pozik agertu dira lortutako emaitza onengatik eta baita MUSIKAK, hizki larritan, gure bizitzei ematen dizkien esperientzia handiak biltzen jarraitzeagatik ere.
