1. Matinéea: Irauli

XIX. mendearen hasieran, historiako eraldaketa nabarmenena gertatu zen gizartean, industrian eta ekonomian, eta horrek arteetan ere aro berri bati hasiera eman zion. Garai berri hori Erromantizismo izenez bataiatu zuten, eta musika arte erromantiko idealean bilakatu zen. Erromantizismoaren estetika sentimenduan eta emozioan oinarritzen da.

Estilo-aldaketa honen ondorioz etorritako berritasunen artean, nabarmentzekoa da instrumentujole ugarik erabaki zutela, interpretazioan aritzeaz gain, obrak konposatzea baliabide tekniko berriak baliatuz. Fenomeno horri esker sortu zen bakarlari birtuosoaren figura. Eta horixe izan zen, hain zuzen ere, Bernhard Crusellen kasua. Parisen konposizioa ikasi zuen eta Europa osoan interprete gisa ospea eskuratu zuen klarinetista finlandiar honek izugarrizko eragina izan zuen bere instrumentuaren garapenean.

Bestalde, txekiar jatorridun eta nazionalitate frantsesdun Anton Reichak flauta hartu zuen lehen instrumentu gisa. Txikitan Bonnera joan zen bizitzera eta Haydn eta Salierirekin konposizioikasketak egin zituen. Gainera, hiri alemanean Beethoven ezagutu zuen, orkestra berean jo zutenean, eta betiko lagun egin ziren. Aurrerago, Pariseko Kontserbatorioko konposizio-irakasle izan zen eta izan zituen ikasleen artean aipagarriak dira Berlioz, Liszt, Franck eta Gounod. Haize-boskoterako musika sortu zuen lehen musikagileetako bat izateagatik da ezaguna gaur egun.

Azkenik, Juan Crisóstomo de Arriagak bere bizitza oso laburrean —hogei urte zituela hil zen— hainbesteko aintzatespena izan zuen, ezen 18 urte zituenean Pariseko Kontserbatorioko irakasle izendatu baitzuten bera ere. Hiru harikuarteto dira bera bizi zela argitaratu ziren bere obra bakarrak. Bere estiloa Klasizismoaren eta Erromantizismoaren arteko mugan koka daiteke, eta zenbait antzekotasun ditu Beethovenen gaztaroko musikarekin.

Matinée honi buruzko informazio gehiago hemen